خورشيد

خورشيد

نام و ريشه

خورشيد در فارسي درگذشته با نام‌هاي ديگري چون خور، هور، مهر، روز خوانده مي‌شد. خورشيد در فارسي نوين از xvar-xšed از فارسي ميانه كه ايزدي است كه در يشت ششم اوستا در مورد او نوشته آمده وي ايزدي است كه جهان را از آلودگي دور مي‌دارد. در اوستا hvarr-، xvan ،ta hvarә-xšaē آمده است. واژه خورشيد دراراي دو جزء است جزء نخست xvar-، hvar كه با سنسكريت svar «خورشيد» سنجنده مي‌شود. جزء دوم برگرفته از اوستايي xšaita- «درخشان» است كه در نام جمشيد (پادشاه دوران طلايي در اسطوره‌هاي ايراني و نيز نخستين شاه در برخي روايت‌ها) آمده و برگرفته از صورت اوستايي yama-xšaita به معني «جم درخشان» است.[۲۶]

در زبان انگليسي واژهٔ Sun براي خورشيد از واژهٔ sunne در انگليسي باستان گرفته شده‌است (نزديك به سال ۷۲۵ در بئوولف). گمان آن مي‌رود كه اين واژه با واژهٔ south به معني جنوب ارتباط داشته باشد. واژه‌هاي هم ريشه با Sun در زبان‌هاي ديگر، مانند زبان‌هاي ژرمني و فريسي باستان به صورت sunne و sonne در ساكسوني باستان به صورت sunna، در هلندي ميانه به صورت sonne، در هلندي امروزي به صورت zon در آلماني Sonne، در نروژي باستان sunna و در زبان گوتيك sunnō است تمام عبارت‌هاي آلماني براي Sun از sunnōn در نيازبان‌هاي ژرمني آمده‌است.

ادامهـ مطلبـ
| ۲۹ آذر ۱۳۹۶ | ۰۸:۲۰:۱۸ | مريم
،
ارسال نظر
نام :
ایمیل :
سایت :
آواتار :
پیام :
خصوصی :
کد امنیتی :
خورشيد
نام عنوان 。。。

با شرح مختصر 。。。

NEW

↑ برو بالا

سرویس وبلاگدهی فارسی یا پارسی رایگان